James Yorkston - When The Haar Rolls In
Domino
Dimitri Muylaert — 8 november 2008
Zoals het prachtige artwork van Mark Bannerman eruit ziet, zo klinkt ook de muziek op 'When The Haar Rolls In'. Eerst intiem en dan weer groots, sprookjesachtig en vervolgens weer heel aards. De impressionante discografie van James Yorkston heeft er duidelijk weer een klein meesterwerkje bij.
James Yorkston is na jaren vrijwel synoniem geworden met kwaliteit. Op zijn platen krijg je steevast atmosferische stukjes folkmuziek die niet alleen mooi in elkaar zitten, maar ook voorzien zijn van prachtige arrangementen. En dat is hier niet anders. B's Jig is aardig, maar ook niet meer dan dat. Tortoise Regrets Hare daarentegen, het tweede nummer op het album, is meteen een schot in de roos. Op dit prachtig werkstuk deelt Yorkston, zoals hij dat graag doet, de zangpartij met een prachtige vrouwenstem. Dit nummer zet meteen de toon voor de rest van het album. Het lijkt wel alsof Yorkston ons meeneemt op een reis door zijn eigen fantasiewereld, gevuld met schildpadden, 'fiddlers', dansers en edelvrouwen.
Als een schilder kleurt Yorkston zijn nummers in met allerhande instrumenten en stemmen. Zo horen we op Queen Of Spain een partij klagende strijkers en prachtige vrouwenstemmen ter begeleiding van de verschillende gitaarpartijen. We krijgen het er warm en koud van. Ook in Midnight Feast horen we een paar wondermooie stemmen. En niet de minste. Het gaat hier namelijk over Mike en Norma Waterson bekend van de legendarische folkformatie “The Watersons”. Naar goede “all in the family” traditie pende zusje Lal Waterson het hoger vermelde nummer. Al na één luisterbeurt waren wij gebeten door de geniale harmonieën in dit nummer. Alleen al voor deze song is 'When The Haar Rolls In' een echte aanrader.
De trip komt tot stilstand met het zacht opbouwende The Capture Of The Horse. We horen een subtiele banjo, een getokkelde gitaar, strijkers en nog meer van dat moois. En hoe vol alle nummers ook mogen zitten, nooit heb je dat overdadige gevoel. En het is net dat wat “When The Haar Rolls In” zo bijzonder en klassevol maakt. Iedere luisterbeurt ontdek je nieuwe wendingen, een nieuw laagje dat zich maar met moeite blootgeeft. Weerom een indrukwekkende plaat van de man die Bert Jansch en Martin Carthy ondertussen al op “speed dial” heeft staan.
Als een schilder kleurt Yorkston zijn nummers in met allerhande instrumenten en stemmen. Zo horen we op Queen Of Spain een partij klagende strijkers en prachtige vrouwenstemmen ter begeleiding van de verschillende gitaarpartijen. We krijgen het er warm en koud van. Ook in Midnight Feast horen we een paar wondermooie stemmen. En niet de minste. Het gaat hier namelijk over Mike en Norma Waterson bekend van de legendarische folkformatie “The Watersons”. Naar goede “all in the family” traditie pende zusje Lal Waterson het hoger vermelde nummer. Al na één luisterbeurt waren wij gebeten door de geniale harmonieën in dit nummer. Alleen al voor deze song is 'When The Haar Rolls In' een echte aanrader.
De trip komt tot stilstand met het zacht opbouwende The Capture Of The Horse. We horen een subtiele banjo, een getokkelde gitaar, strijkers en nog meer van dat moois. En hoe vol alle nummers ook mogen zitten, nooit heb je dat overdadige gevoel. En het is net dat wat “When The Haar Rolls In” zo bijzonder en klassevol maakt. Iedere luisterbeurt ontdek je nieuwe wendingen, een nieuw laagje dat zich maar met moeite blootgeeft. Weerom een indrukwekkende plaat van de man die Bert Jansch en Martin Carthy ondertussen al op “speed dial” heeft staan.