Clare & The Reasons - The Movie

Fargo Records

Tom Engels8 november 2008

Amerika in de jaren vijftig. Je zit met een Martini aan de bar van een verlaten wegrestaurant. Links van je lege rode krukjes en een enkeling aan de jukebox. Plots stapt de man/vrouw van je leven binnen. Clare & The Reasons verzorgen de muziek.

De romantische zielen onder ons zullen hun gading vinden. Clare & The Reasons brengen met 'The Movie' de ideale soundtrack voor een avondje french kissing. De strijkerspartijen worden ten volle uitgespeeld en dromerige backing vocals van de begeleidingsband The Reasons creëren een gevuld klankbeeld. Clare Muldaurs engelenstem loodst je al dartelend door het frisgroene sprookjesbos. Het is dan ook geen verrassing dat ze al meerdere malen het voorprogramma van My Brightest Diamond verzorgden. Helaas blijft het bos niet altijd even frisgroen voor deze band uit Brooklyn, New York.  



Een deftige conceptplaat producen is een zware bevalling. Er is niets mis met de sfeer die Clare probeert te benaderen. Het idee zit strak en zou mits weldoordachte uitwerking tot een geslaagde plaat kunnen leiden. Het schoentje wringt echter bij de talloze ongeïnspireerde nummers, die steeds, zowel muzikaal als inhoudelijk, hetzelfde schema hanteren. Ook qua instrumentatie zijn de nummers haast identiek. Of dit menig man zal bekoren is nog maar de vraag. Clare’s ode aan gebroken harten mondt al snel uit in een verzameling kleffe popsongs. Niets dat in het oor springt: de nummers zijn helaas vrijwel allemaal inwisselbaar.



Voor hun debuut wisten ze Sufjan Stevens, die in Nothing/Nowhere een lijntje tekst krijgt, en de enige echte Van Dyke Parks te strikken. Helaas gaat hun medewerking quasi onopgemerkt aan je voorbij. Alweer een gemiste kans. Nochtans meent Clare op haar website dat mensen haar muziek “lush and sinfully beautiful” noemen. Egocentrisme en ovedrijving gaan hand in hand.



Toch blijkt hun concept te werken voor sommigen. Amerikaanse mediahuizen als HBO, Fox en Lion’s Gate vonden het alvast de moeite waard enkele nummers op te nemen in hun producties. De middelen heeft ze, ze moet ze alleen goed weten te gebruiken.



Het kabbelende beekje uit het eerste nummer Pluto, is na het laatste nummer, een overbodige Franse versie van Pluto, in een modderige rivier getransformeerd. Aan u de keuze om de oversteek te wagen.

← Terug naar overzicht