Von Südenfed - Tromatic Reflexxions
Domino
Koen Van Dijck — 8 november 2008
Mark E. Smith van The Fall is al langer dan vandaag fan van Mouse On Mars. Dat moet je Andi Toma en Jan St Werner geen twee keer zeggen. Ze konden Smith dan ook gemakkelijk overtuigen om een volledig album met hem op te nemen, meteen het beste dat we de laatste tijd nog van Mark E. Smith gehoord hebben.
Smiths zwalpende stem komt ons meteen tegemoet op Fledermaus Can’t Get It. Opzwepende elektronica vindt tussen het geroep en getier zijn weg tot de bassen overschakelen op stand “hardcore”. Van dan af wordt het nummer één brok goesting, recht vooruit. Geweldige opener. Dat ‘Tromatic Reflexxions’ geen album uit één stijl wordt, bewijst het al even geweldige The Rinohead. Een rocksong zoals het hoort: catchy, hoog meezinggehalte en onmogelijk om op stil te zitten.
In Flooded horen we een gefrustreerde discjockey afgeven op Sven Väth. Een mooie sneer naar de macho-dj cultuur. Én nog een goede clubtrack ook. Dit doet spontaan denken aan Mr. Oizo. Diepe breakbeatbassen, door de mangel gehaalde vocalen en het nodige elektronicageknisper. Heerlijk voor een spastisch danspasje.
De Brusselaar DJ Elephant Power scratcht met zijn turntables en effecten volledig nieuwe nummers bij elkaar. Zijn behendigheid toont hij ook bij Von Südenfed. Hij krijgt een gastrol op Family Feud als, je ziet het van ver aankomen, scratcher. En wat hij doet, doet hij goed, maar toch is dit het minst opwindende nummer op het album.
Andere hoogtepunten zijn That Sound Wiped en Chicken Yiamas. In Chicken Yiamas horen we hoe het geweten van een country-blues zanger knaagt wanneer hem gevraagd wordt een kip te koken. Hilariteit alom. Mark E. Smith kwam Mouse On Mars tegen tijdens een concert van de jongens in Londen. Daaruit kwam Wipe That Sound voort, uitgegeven in 2005 onder de naam Mouse On Mars. In That Sound Wiped gebruiken ze materiaal dat ze bij de eerste release hadden laten liggen. Je hoort duidelijk dat er met hetzelfde “instrumentarium” is gewerkt, maar toch zijn beide nummers heel anders. Wipe That Sound is heel erg funky hiphop terwijl That Sound Wiped meer disco-invloeden bevat.
‘Tromatic Reflexxions’ laat je niet onbewogen achter. Jan St Werner en Andi Toma laten zich van hun donkerste kant zien en gaan een stapje verder dan Mouse On Mars. Maar donker of niet, het blijft allemaal heel toegankelijk. Humor is ook een belangrijk onderdeel. De absurde teksten zijn bij momenten hilarisch. Wij wachten alvast vol spanning op meer!