Aborted - Slaughter & Apparatus: A Methodical Overture
Century Media Records
Pieter Van Wezemael — 8 november 2008
Aborted is er weer! Deze Belgische meesters der death metal hoeven geen introductie meer. Hun vorige telg ‘The Archaic Abbatoir’ werd door fans en pers warmpjes onthaald, en dat was volkomen terecht. Enkele jaren en een platendeal met Century Media verder, staan de dokters er terug. ‘Slaughter & Apparatus: A Methodical Overture’ heet de nieuwe operatie.
Lang duurt de rustige inleiding niet. Na enkele seconden ontploft Aborted met The Chondrin Enigma al. Rond de pot draaien doen de heren dus niet, en op een achtergrond van uitzinnig ratelende basdrums wordt onmiddellijk een laag oorverdovende gitaren gelegd. Daar nog even een massieve bas en loeizware grunt in mixen, en het is overduidelijk dat de volgende veertig minuten een blitzkrieg op je oren zullen worden. Geen echte verrassing, want Aborted heeft wel een erg moderne en agressieve sound. Een sound die nu al enkele platen mee draait zonder veel te evolueren. Gooi de nummers van deze cd samen met die van ‘Goremageddon: The Saw And The Carnage Done’ en het is quasi onmogelijk om fundamentele verschillen te vinden. Aan de andere kant hoor je natuurlijk ontegensprekelijk Aborted aan het werk, en dat is ook zo slecht nog niet.
Inderdaad, de band staat niet voor niets tussen de groten der aarde. De herkenbare zaken zijn immers één voor één duidelijke pluspunten. Van de erg strakke en gefocuste lage tonen gaat Aborted probleemloos over naar hun averechtse solo’s. Dat heeft altijd al gewerkt, en ‘Slaughter & Apparatus’ bevestigt dat enkel. Ook tijdens het mixen is knap werk geleverd, want af en toe worden alle registers open getrokken en voel je bepaalde noten hevig nazinderen in je buik. En ook de vocalen die in verschillende lagen zijn opgenomen komen geweldig aan, en weten de cd helemaal open te trekken. Dat wil niet zeggen dat er enkel kleine verschillen zitten tussen de sporen van de zang, want erg vaak lopen een scherpe scream en een diepe grunt wild door elkaar. Dat klinkt uiteindelijk heel modern en geeft een pak meer diepgang aan de opname.
Geen grote onverwachte zaken, maar een logisch vervolg op de vorige plaat. Dat is ‘Slaughter & Apparatus’ in het kort. Aborted doet niets wereldschokkends maar boert wel consequent voort op topniveau. Het zit er dus dik in dat dit binnen zijn genre één van de beste schijven uit 2007 wordt. Geen ideaal cadeau voor je grootouders, maar als je een herinnering nodig hebt van wie er de baas is, of je gewoon een stamp in de ballen kan gebruiken, dan is ‘Slaughter & Apparatus’ echt wel dé plaat.