Mother's Finest

Nog even sterk als altijd.

Jordi Rijnders
Poppodium De Bosuil, Weert — 12 november 2026

Een mix van stijlen is altijd spannend en interessant. Fans van die bepaalde stijlen kunnen ervan houden of er juist een afkeer van krijgen. Een combinatie die misschien niet zo voor de hand ligt, is die van funk en rock, maar juist dat swingende ritme gaat uitstekend samen met scheurende gitaren.

Mother's Finest

Die combinatie is precies de stijl die Mother's Finest bekendheid heeft opgebracht en die later een inspiratiebron werd voor bands als Living Colour en Red Hot Chili Peppers. AllMusic noemde hen "the most dangerous opening act in rock", toen ze in het voorprogramma van Aerosmith, The Who en AC/DC stonden.

Vanuit het donker sloop de band het podium van De Bosuil op voor het instrumentale Dis Go Dis Way, Dis Go Dat Way en pas toen voor Can't Fight The Feeling zangeres Joyce Kennedy het podium opkwam, werd de band in het licht gezet en zagen we originele leden Glenn Murdock aan de microfoon, gitarist Gary Moore (nee, niet de Ierse bluesgitarist) en Jerry Seay op bas. Tussen hen in stond gitarist John Hayes, die in 1992 de band vervoegde. En dan was er nog de vers toegevoegde drummer R'Jay Nichelle. Aan de zijlijn stonden ook nog twee achtergrondzangeressen.

Het mooie van funk is dat er geen enkel instrument naar de achtergrond verdwijnt en je niet de standaardvraag "Wat doet de bassist nu eigenlijk?" krijgt. Neem nu het erg funky Don't Wanna Come Back, waarin bassist Jerry slappend het voortouw nam en waarin ook nog eens een magnifieke solo hoort. Moore is niet alleen een goed gitarist, hij is ook een persoonlijkheid op het podium. Hij stond er dan misschien bij als een verwarde grijze man, die niet echt indruk leek te maken, maar zijn gitaarwerk bewees het tegendeel.

Hoewel de band al vanaf de jaren zeventig meedraait, was het publiek toch een mooie mengeling van jong en oud, allemaal rockfans die van een dansje hielden. Dit alles kwam hier mooi samen in deze band met als kopstuk het voor iedereen bekende Baby Love dat aan het eind van de set voorbijkwam.

← Terug naar overzicht